„…Płomienne tchnienie Miłości oplotło oboje i uniosło na niewyobrażalne wyżyny.
Nikt przez miliony lat nie zdoła opisać w szczegółach tego, co dzieje się z nią i z nim, kiedy porywem miłości zjednoczeni w uniesieniu dla współtworzenia w jedno się stapiają. Podobieństwo swoje do Boga tworzą.
Jednak dokładnie wiedzieli ludzie-bogowie kultury wedruskiej: kiedy dokona się ten niewyobrażalny cud, jednocząc oboje, w konsekwencji każde z nich pozostawi sobą. I jednocześnie, w niewytłumaczalnym mgnieniu zadrży Wszechświat, spoglądając na takie zjawisko: Dusza dziecka biegnie boso po gwiazdach, przebierając nóżkami, kieruje się ku Ziemi, tworząc jedność z nich dwojga i z siebie trzeciego…”

Link do książek Anastazji: www.czarymary.pl/s/q-megre